Column | Bezig bijtje

november 21, 2014 in Column

bezig bij

Vandaag doe ik echt he-le-maal niks. Niks, noppes, nada. Ik blijf lekker binnen en houd mijn joggingbroek aan. Weiger om een borstel door mijn haar te halen zodat ik met een vogelnest op mijn hoofd rondloop. Ik ben vrij vandaag en laat mij inspireren door de Lazy Song van Bruno Mars.

Wie heeft er niet eens zo’n dag? Dat je ’s ochtends  wakker wordt en besluit nog eens even lekker om te draaien. Even je ogen sluiten en verder slapen om terug te keren naar die mooie droom. Om vervolgens wakker te worden en te besluiten om op je vrije dag eens helemaal niks uit te voeren. Nothing at all. De hele dag in pyjama in je bed doorbrengen samen met een stapeltje favoriete tijdschriften. Of in één ruk een heel seizoen van Breaking Bad op Netflix verslinden. Zappen tussen al die rotzooi die te vinden is op tv. Alleen je bed uit om je honger te stillen, een kop koffie of thee te halen. Gewoon een dagje lekker luieren. Het mooist wordt zo’n dag als het buiten koud en grijs is. De regen tikt tegen de ramen, terwijl jij lekker in je warme bed ligt. Onder een dekentje met de kaarsen aan, vergezeld met een kop warme chocolade melk.

Zo’n luierdag had ik donderdag met mezelf afgesproken. Ik zou eens helemaal niets uitspoken. Ik was immers vrij. Bovendien kan niemand mij toch iets verplichten om maar iets te doen als ik daar geen zin in heb. Een groot voordeel van op jezelf wonen. Maar in niets doen ben ik echt helemaal niet goed in. De ochtend verliep redelijk lui. In uitslapen ben ik geen kei, maar ik wist mij in bed te houden tot half 10. Een knappe prestatie want normaal sta ik om acht uur langs mijn bed. Daarna begon mijn maag te knorren, dus hup eruit! Terwijl het water stond te koken, betrapte ik mezelf er op dat ik de vaatwasser leeg stond te ruimen. Hier faalde ik al in mijn belofte. Mijn ontbijtje at ik – jawel, in bed –voor de tv vergezelt met een kleine pinguïn genaamd Pororo die de grootste avonturen beleefde. Daarna had ik een zomereditie van de Cosmo van begin tot eind gelezen en de avonturen van Pororo kende ik door en door. Het was nog niet eens middag en ik had het al helemaal gehad met niks doen. Hoe doen die mensen dat toch? Een hele dag in bed blijven liggen en tien afleveringen achter elkaar kijken. Hoe aantrekkelijk het idee van niks doen ook klinkt, ik ben er niet goed in. Om 12:00 uur stond ik dus ook buiten, gewassen en zonder vogelnest. Op weg naar de winkel om een lunch te halen. De rest van de middag heb ik huiswerk gemaakt, mijn kamer schoongemaakt en mijn bed verschoont. Nee, ik ben niet goed in niks doen. Ik ben een bezig bijtje.